| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
حلول ماه مبارك رمضان بر تمامي مسلمين گرامي باد
التماس دعا |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوازدهم شهریور 1387ساعت 21:34 توسط الهام |
|
|
غم آمده، غم آمده، انگشت بر در مي زند هر ضربه انگشت او بر سينه خنجر مي زند
اي دل بكش يا كشته شو، غم را در اينجا ره مده گر غم در اينجا پا نهد آتش به جان در مي زند
از غم نياموزي چرا اي دلربا رسم وفا؟ غم با همه بيگانگي، هر شب به ما سر مي زند.
بازو به دور گردنم از مهر، حلقه كن بر آسمان بپاش شراب نگاه را بگذار از دريچه چشم تو بنگرم لبخند ماه را.
توی یک دیوار سنگی ، دو تا پنجره اسیرن دو تا خسته دو تا تنها،.یکی شون تو یکی شون من دیوار از سنگ سیاهه سنگ سرد و سخت خارا زده قفل بی صدایی به لبای خسته ما نمی تونیم که بجنبیم زیر سنگینی دیوار همه عشق من و تو،قصه هست قصه دیدار همیشه فاصله بودهبین دستای من و تو با همین تلخی گذشته،شب و روزای من و تو راه دوری بین ما نیست اما باز اینم زیاده تنها پیوند من و تو دست مهربونه باده ما باید اسیر بمونیم زنده هستیم تا اسیریم واسه ما رهایی مرگه تا رها بشیم می میریم کاشکی این دیوار خراب شه من و تو با هم بمیریم توی یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم شاید اونجا توی دلها درد بی زاری نباشه میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387ساعت 12:25 توسط الهام |
|
|
آسمان همچو صفحه دل من دل من روشن از جلوه هاي مهتاب است امشب از خواب خوش گريزانم كه خيال تو خوشتر از خواب است خيره بر سايه هاي وحشي بيد مي خزم در سكوت بستر خويش باز دنبال نغمه اي دلخواه مي نهم سر به روي دفتر خويش تن صدها ترانه مي رقصد در بلور ظريف آوايم لذتي ناشناس و رويا رنگ مي دود همچو خون به رگهايم آه! گويي زدخمه دل من روح شبگرد مه گذر كرده يا نسيمي در اين ره متروك دامن از عطر ياس پر كرده بر لبم شعله هاي بوسه تو مي شكوفد و لاله گرم نياز در خيالم ستاره اي پر نور مي درخشد ميان هاله راز ناشناسي درون سينه من پنجه بر چنگ و رود مي سايد همره نغمه هاي موزونش گوئيا بوي عود مي آيد آه... باور نمي كنم كه مرا با تو پيوستني چنين باشد نگه آن دو چشم شور افكن سوي من گرم و دلنشين باشد بي گمان زآن جهان رويايي زهره بر من فكنده ديده عشق مي نويسم به روي دفتر خويش ((جاودان باشي اي سپيده عشق))
عشق،يعني تنفس سبز زندگي، در هواي پاك مهرباني،درخشش ستاره ي شبا هنگ محبت در كهكشان عاطفه، زنده شدن مرده اي مبهوت در خزان با عطر و اكسيربهار عطوفت. يعني تمام تلاش كاينات، براي بودني جاودانه در كنار معشوق. با عشق، دوست داشتن معنا مي پذيرد و زندگي تداوم مي يابد.
باغ زيباي عشق گل سرخ عشق، تنها در باغستان عشق، پرورش مي يابد. اين غنچه نونهال خار ندارد، گلبرگ هاي آن مملو از محبت، شاخه هاي آن حامل مهرباني و ايثار و ريشه ي آن آكنده از عشق الهي است.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه شانزدهم تیر 1387ساعت 16:4 توسط الهام |
|
 |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هشتم خرداد 1387ساعت 9:47 توسط الهام |
|
|
سلام به دوستان گلم اميدوارم سال خوبي رو در پيش داشته باشيد اين هم يه هفت سين قشنگ و باستاني!!!!!!!!!!!!!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه سوم فروردین 1387ساعت 20:56 توسط الهام |
|
|
اگر ماه بودم،به هر جا كه بودم،
سراغ تو را از خدا مي گرفتم. وگر سنگ بودم،به هر جا كه بودي، سر رهگذار تو جا مي گرفتم. اگر ماه بودي_به صد ناز _شايد شبي بر لب بام من مي نشستي وگر سنگ بودي،به هر جا كه بودم مرا مي شكستي، مرا مي شكستي
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 23:35 توسط الهام |
|
|
دل من از غصه شکست
نظر یادتون نره!!!!!!!!!!!!!!!! |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت 17:42 توسط الهام |
|
|
صنما با غم عشق تو چه تدبير كنم تا بكي در غم تو ناله شبگير كنم آ نچه در مدت هجر تو كشيدم هيهات در يكي نامه محالست كه تحرير کنم
با سر زلف تو مجموع پريشاني خود
كو مجالي كه سراسر همه تقرير كنم
آن زمان كآرزوي ديدن جانم باشد
در نظر نقش رخ خوب تو تصوير كنم
گر بدانم كه وصال تو بدين دست دهد
دين ودل را همه در بازم و توفير كنم
دور شو از برم اي واعظ وبيهوده مگوی
من نه آنم كه دگر گوش به تزوير كنم
نيست اميد صلاحي ز فساد حافظ
چون كه تقدير چنين بود چه تدبيرکنم
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یازدهم شهریور 1386ساعت 10:52 توسط الهام |
|
|
راهش می توانی خواند، هر چه را آغاز وپایانی است، حتی،هرچه را آغاز وپایان نیست زندگی راهی است . از به دنیا آمدن تا مرگ شاید مرگ هم راهی است! راه ها را،کوه ها ودره هائی هست اما هیچ نزهتگاه دشتی نیست هیچ رهرو را مجال سیر وگشتی نیست هیچ راه بازگشتی نیست! بی کران تا بی کران امواج خاموش زمان جاری است آه ای که تن فرسودی و هرگز نیاسودی! هیچ آیا یک قدم دیگر توانی راند؟ هیچ آیا یک نفس دیگر توانی ماند؟ نیمه راهی طی شد اما نیمه جانی هست باز باید رفت راه باریک و افق تاریک...، دوریا نزدیک...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه نهم مرداد 1386ساعت 23:8 توسط الهام |
|
|
دیگر پس ازتو
این زندگی درچشم من جزغم سرا نیست دیگر پس از تو از شعر بودن، درمن صدا نیست دیگر کبوترها همه بشکسته بالند دیگر اقاقیا همه افسرده حالند دیگر صفای عشقها از خانه پرزد دیگر نوای مهرها درگوش من نیست جغد پلیدغربت ازهرسوبه بامم پرکشیده با وای وای شوم خود، برکاغذ دل طرحی زکابوس شکستن ها کشیده آئینه دل از هجرت غمگین تو در هم کشیده چشمان معصوم، درانتظاررجعت سبزنگاهت، بر در نشسته تصویرتاریک شب سبزجدایی،روی دوبال مرغ بختم نقش بسته من مانده ام با کوله باری از توهم من مانده ام با خوابهایی پر زتشویش من مانده ام تنها و بیکس، بیگانه از خویش وزغرش بیداد می لرزد تن من برگرد، برگرد تا با نوازشهای چشمان سیاهت، مرهم نهی بر قلب خسته مرهم نهی بر قلب خسته
پس ازآن غروب رفتن اولین طلوع من باش من رسیده ام روبه آخر توبیاشروع من باش شبوازقصه جداکن چکه کن روباورمن خط بکش روجای پای، گریه های آخرمن اسمتوببخش به لبهام بی تو خالیه نفسهام خط بکش رو باور من زیرسایه بون دستام خواب سبز رازقی باش عاشق همیشگی باش خسته از تلخی شب تا طلوع زندگی باش پس ازآن غروب رفتن اولین طلوع من باش من رسیده ام روبه آخر توبیاشروع من باش شبوازقصه جداکن چکه کن روباورمن خط بکش روجای پای گریه های آخرمن من پرازحرف سکوتم خالی ام روبه سقوطم بی تووآبی عشقت تشنه ام کویر لوتم نمی خوام آشفته باشم آرزوی خفته باشم تو نذارآخر قصه حرفمونگفته باشم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه شانزدهم تیر 1386ساعت 22:7 توسط الهام |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
می خواهم همگام با سایه تنهایم در خیال بارانی ات قدم بزنم
و چتر شکسته بغضم را بگشایم. می خواهم شاعر لحظه های سرخ باشم و غزل غزل گریه کنم می خواهم در امتداد خورشید از تو بگویم از تو که طراوت شقایقهای قلبم خواهی بود. |
|
RSS
|
